وى سرانجام در سن 67 سالگى در تهران بدرود حيات گفت و در ضلع غربى بقعه ابن بابويه به خاك سپرده شد . « 1 » سال فوت او 1301 و 1302 ه . ق ثبت شده كه اشتباه است . « 2 » سبك شعرى عنقاى طالقانى در قصيده از سبك خراسانى و در ديگر قالبهاى شعرى از سبك عراقى سود مىجويد و آثارش سرشار از مفاهيم عرفانى و نكات روحانى است . دامنهء تأثير آثار عاشورايى متأسفانه به خاطر عدم دسترسى كامل به مثنوى اشارات الحسينيه او كه در رثاى خامس آل عبا سروده شده است ، اظهار نظرى پيرامون ميزان تاثيرگذارى اشعار عاشورايى وى نمىتوان كرد ، ولى به خاطر قرائت عرفانى او از فرهنگ عاشورا بايد از آثار ممتازى باشد كه در اواخر سده سيزدهم و اوايل سده چهاردهم آفريده شده است . از عنقاى طالقانى يك ترجيع‌بند مهدوى در چهارده‌بند ، و چند قصيده آيينى در توحيد و مديحت حضرت زهرا - سلام اللّه عليها - و در ميلاد رسول گرامى ، امام حسن ، امام حسين ، حضرت سجاد - عليهم السلام - و درباره عيد غدير باقى مانده كه از نظر محتوايى بسيار غنى است و منظومه غنچه باز او در شرح گلشن راز نيز آموزنده و خواندنى مىباشد . « 3 » برگزيده آثار عاشورايى ابياتى از مثنوى اشارات الحسينيه او - در سوگ سالار شهيدان و شهداى كربلا - در تذكرهء مدينة الادب آمده است كه به نقل قسمت‌هايى از آن بسنده مىكنيم : داستان عشق را پايان كجاست ؟ * عشق خود از ابتدا بىانتهاست واسطه‌ى ايجاد نبود غير عشق * رابطه‌ى ايجاد نبود غير عشق گرنه پاى عشق بود اندر ميان * جزو و كل بودند بىنام و نشان بُد صفات حق چو ذاتش مختفى * گر نه ظاهر آمدى عشق خفى

--> ( 1 ) . تذكره مدينة الادب ، ج 3 ، ص 259 تا 263 . ( 2 ) . طرائق الحقايق ، ج 3 ، ص 586 . ( 3 ) . همان ، ص 265 تا 301 .